Hi welcome on my photography page / blog. I hope to share here my last photo's and experience with you and offcourse my passion for photography. Comments are more then welcome, but also the NEGATIV and CRITICAL ones!! I always try to get a better look at my pictures and to learn every day more and more. Thanks a lot for stopping by!

12 December 2013

BURLEN.

Naast de blog van de vrouwen dan toch ook maar twee foto's van de mannen.Ook deze doen aardig hun best om de vrouwen te imponeren en natuurlijk te verlijden voor een leuke date! Deze oude man viel mij enorm op door zijn gigantische gewei en behaalde toch zeker wel een blogje..


11 November 2013

SOMETIMES WE FORGET THE FEMALES.

In vele gevallen worden alleen de mannetjes gefotografeerd of in de gaten gehouden! Daarom speciaal een blog om de vrouwen ook eens in het zonnetje te zetten. Wat vele van mij vast al eens gelezen hebben is dat de renbaan niet mijn favoriete plek is om te fotograferen. Misschien iets te veel mannelijk testosteron bij elkaar voor mij! Toch nu ik niet meer in Nederland woon, pik ik af en toe nog deze plekjes mee als ik weer in mijn oude kikkerlandje op bezoek ben. Ik heb geprobeerd zo de foto's te maken dat je niet duidelijk 'de renbaan' herkenning erin ziet. Zoals de welbekende storende bosrand aan het eind, gelukkig werd er deze dag aardig vooraan gestrooid dus dat was helemaal positief voor mij!





Bij deze laatste foto moet ik steeds denken aan een mannelijk hert dat een vrouwtje op de voet volgt, zeker wordt dit versterkt door het uithangende tongetjes. 

7 November 2013

IN MEMORIAM.

Dit verhaal begon eigenlijk al vorig jaar in 2012, op een mooie zomer dag trok ik erop uit met mijn vader om een dagje te fotograferen in het park de Beekse Bergen. We kozen ervoor om eerst de autosafari te nemen om een stop te maken bij de Cheeta's, niet wetende dat er nog iets veels mooiers op ons stond te wachten. Na wat foto's gemaakt te hebben reden we rustig door tot we bij het herten gedeelte aan kwamen 'WAT STAAT DIE SAFARI BUS TOCH TE BEKIJKEN?' en ja hoor na enig gezoek hadden we het gevonden, een schitterende moeder Oehoe met een donzig bolletje ernaast. Van deze keer heb ik geen goede foto's over gehouden, maar mijn vader zeker wel KLIK en  KLIK !

Helaas hebben we vernomen dat het eerste jong het niet overleefd heeft door toe doen van de Nederlandse Uilen vereniging, het jong moest zo nodig op jonge leeftijd geringd worden. Uit stress heeft ze zich verzet en is uit wanhoop overal tegen aan gevlogen, de volgende ochtend werd ze dood aangetroffen.

Dan een jaar later duiken er weer Oehoe foto's op wat verdacht veel leek op de plek van vorig jaar. We nemen zelfs vrij van het werk om zo snel mogelijk op onderzoek uit te gaan! Aangekomen op dezelfde plek en ja hoor we zien al snel een eerste jong zitten op een tak. We denken niet lang na en graaien onze fotospullen bij elkaar. 


Na wat gefotografeerd te hebben, werkt het weer helaas al snel tegen REGEN! Na een uur wachten geven we het op en besluiten een andere dag terug te keren. In totaal zijn we vier keer terug gekeerd naar de Oehoe's.



We dachten dat na het trieste verhaal van het eerste jong, dit meer geluk zou brengen. Maar helaas ook dit verhaal liep niet al te goed af. Zover wij weten  heeft het jong het overleefd, maar na enige maanden hoorden we dat de vader aangevallen was door een hyena en dit niet overleefd had. Misschien in de toekomst zal er ooit weer een nieuw broedpaardje komen, laten we het hopen!

DETAILS.

Vaak wordt er door mensen beweerd dat wat we verstaan onder 'grotere zoogdieren' niet te fotograferen valt in dierentuinen. Toch wil ik hier graag even op in gaan, niemand heeft ook gezegd dat je het dier van onder tot boven in beeld moet hebben staan. Zoek juist naar de mooie details van deze dieren, die we vaak vergeten!! Het eerste wat bij mij in me opkwam: de tekening van de huid, zintuigen in het gezicht (neus, oren, mond en niet te vergeten de ogen, slagtanden en hoorns. Ik heb hierin me gestort op verschillende dieren waaronder de olifant en de zebra, maar eerst hier de details van een Giraffe.


Niets is zo herkenbaar als de print van de huid. Dit wordt echter wat moeilijker in de soorten vachten van katachtigen, aangezien hierin nogal wat aantallen bestaan. Maar ook dicht bij huis kun je een mooie vacht vinden, denk aan een koeienhuid of schapenvacht.


Een van de mooiste kenmerken van een giraf zijn toch wel de ogen met schitterende lange wimpers. Elke vrouw droomt ervan!! Bij deze foto had ik net het geluk dat de giraf een soort van traanoog had, waardoor ik een extraatje in de foto kon vast leggen. Ik heb deze foto vaak gepubliceerd met de titel 'EMOTIONAL'


Ook niet te vergeten is de lange tong van een giraf! En mocht hij nou net zijn tong naar mij uitsteken en denken 'LEKKER PUH'. De tong van een giraf is geheel zwart en is ongeveer 40 tot 45 cm lang.

24 September 2012

RED DEER.

Na enige zoektochten op het internet een mooie locatie gevonden om te fotograferen. Ik had al eerder gehoord van een mooi 'wildpark' in Duitsland en dan staan mijn zenuwen erop om het te vinden! Het was dan ook meer dan de moeite waard, een pracht locatie als je het mij vraagt. Samen met mijn vader ben ik op pad gegaan en hebben we een mooie dag hier doorgebracht! Doordat we eigenlijk wat te laat in het jaar waren, waren groot en deels de varens al uit gebloeid en bruin geworden. Had je net een mooi stukje groen gevonden, dan was het nog de kunst om daar ook een edelhert te krijgen! Maar uiteindelijk hebben we allebei naar succes wat foto's gemaakt.



Zeker is dit park het waard om vaker naar terug te keren ook voor de meerdere diersoorten die er zich bevinden. In totaal ben ik er twee keer geweest, maar wat hunker ik ernaar zodra ik weer in Nederland ben langs dit mooie plekje te gaan!

25 June 2012

APENHEUL.

Apenheul is als je het mij vraagt een van de leukste dierentuinen om leuke foto's te maken en dan zeker van de schattige Doodshoofdaapjes!! Helaas met een mooie dag is het tjok vol in de Apenheul en nog best lastig om een paar leuke plaatjes te schieten. Op mijn verlang lijstje staat toch echt voor volgend jaar herfst naar deze plek terug te keren. Hier en daar op wat blogs heb ik schitterende plaatjes voor bij zien komen met een mooie herfst gloed.. 



Een ding heb ik wel geleerd, alleen fotograferen of met iemand anders die dezelfde passie heeft! Met een vriend lief die niks begrijpt van 2 uur wachten op dat ene plekje of 5 uur bij hetzelfde hok staan wordt het toch wat moeilijk. Gelukkig gaf hij me nog wel de tijd om hier en daar wat fotootjes te maken, maar de volgende keer laat ik hem lekker thuis bij de voetbal!